11-03-05

Stripmuseum - tempel van de 9e kunst

Vorig jaar kreeg het Belgisch Centrum voor het Beeldverhaal meer dan een kwartmiljoen bezoekers over de vloer. Vooral de grote tentoonstelling voor de honderdste verjaardag van Edgar P. Jacobs, de Brusselse stripgod achter Blake en Mortimer, bleek een sterke publiekstrekker, tot ver buiten de grenzen. Gelukkig maar, want een grote aantrekkingskracht is voor het ‘Stripmuseum’ een noodzaak.

 

Veel meer nog dan andere musea is het Belgisch Centrum voor het Beeldverhaal (BCB), beter bekend als het Stripmuseum, afhankelijk van het aantal bezoekers. Het BCB wordt door de overheid (de Vlaamse en Franstalige Gemeenschap) slechts ondersteund voor 5 % van zijn budget. Het is dus wel verplicht de eigen inkomsten op peil te houden.

 

Het gebouw wordt jaarlijks verhuurd aan een honderdtal firma’s en verenigingen voor recepties, seminaries en feestjes. Maar de voornaamste bron van inkomsten zijn de vele bezoekers. Van toevallige passanten moeten ze het niet hebben, de Zandstraat is zonder stadsplan niet gemakkelijk te vinden. Is het daarom dat het aantal toeristen (bijna 55 %) de Belgische bezoekers overtreft?


Het Belgisch Centrum van het Beeldverhaal


08:59 Gepost door Jantje de Belg | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Het Stripmuseum Opmerkelijk is ook de snelheid waarmee het BCB zich heeft opgewerkt tot een van de Brusselse trekpleisters: de deuren voor het publiek openden pas op 6 oktober 1989. Eén verklaring voor het succes is ongetwijfeld dat het BCB meerdere troeven heeft. De statuten van de vzw legden een dubbele doelstelling vast: het logische ‘Het stripverhaal promoten als een cultureel waardevol medium’ maar ook ‘Het gebouw in ere houden.’ Het gebouw werd in 1906 ontworpen door de grootmeester van de art nouveau, Victor Horta. Hoewel oogverblindend knap, verkeerde het in onbruik geraakte Waucquez-warenhuis in de jaren ’70 in gevaar. Bescherming voorkwam dat de art- nouveautempel hetzelfde lot onderging als het betreurde Volkshuis.

Beeldverhaalroute

De eigenlijke restauratie en een bestemming bleven uit tot het Waucquez-warenhuis gekoppeld werd aan een clubje stripauteurs en -liefhebbers die het de hoogste tijd vonden dat het land met het meeste aantal striphelden per vierkante kilometer een plek kreeg waar het strippatrimonium bewaard en gepromoot wordt.

Het meest in het oog springen de permanente en tijdelijke tentoonstellingen. Straks opent de tentoonstelling over de Belgische stripopleidingen. In juni komt er een overzicht van een halve eeuw Jommeke. In oktober maak je in het BCB kennis met de Spaanse striptekenaars die na de dood van Franco eindelijk van de censuur verlost waren. Om maar te zeggen dat het BCB met tentoonstellingen alle facetten en strekkingen van het medium eer probeert aan te doen.

Het BCB is meer dan een tentoonstellingsruimte. De studiebibliotheek telt 40.000 albums en referentiewerken en vele duizenden striptijdschriften. Het BCB is ook een druk gesolliciteerde partner of adviseur voor publicaties, tentoonstellingen, conferenties en creatieve workshops over de hele wereld.

Een van de meest zichtbare samenwerkingen is de beeldverhaalroute. De stad Brussel en het Stripmuseum zijn samen zo zot geweest om een aantal blinde gevels in verloren buurten op te fleuren met reusachtige striptekeningen. De beeldverhaalroute die de verschillende muurtekeningen met elkaar verbindt, is zelfs een beetje een bedevaartroute geworden voor stripfanaten. De beeldverhaalroute is er niet enkel om de stad op te fleuren, maar ook om ze te leren kennen. De stripmuren staan allen opgesteld in brokjes stad waar niet-bewoners anders nooit komen.

Gepost door: Jantje | 11-03-05

De commentaren zijn gesloten.