05-12-04

De sint spreekt: ,,De kinderen, daar gaat het om.''

Maar best dat mijn feestdag dit jaar op een maandag valt, zo kunnen we ons werk wat spreiden. Gisterochtend, deze ochtend en morgen de rest, zo krijgen we toch nog alle kinderen bedeeld. Meer dan achthonderd jaar is het goed gegaan, maar ik moet zeggen dat ik het met mijn pieten de laatste jaren steeds moeilijker krijg om op één nacht alle gezinnen te bedienen.

 

Nog gezwegen van Slechtweervandaag. Mijn arme paard moet stilaan in gestrekte draf over de daken zwieren, willen we geen schouw overslaan. Ik zocht het op in mijn grote boek. En wat blijkt? Er zijn heus niet zoveel kinderen bijgekomen, alleen moeten we nu bij steeds meer kinderen twee keer gaan.

 

Ze wonen in twee huizen, bij vader en moeder. ,,Samengestelde gezinnen'', legde een pientere piet mij uit. ,,Stilaan loopt meer dan één op de drie huwelijken uit op een echtscheiding.'' En hij vertelde van verjaardagsfeestjes waar van de elf kinderen er nog maar drie uit een klassiek gezin komen. En dat in veel scholen op het inschrijvingsformulier al moet worden aangeduid: echte vader of stiefvader.

 

Daar ben ik toch van geschrokken. En als grote kindervriend ging mijn eerste zorg niet meteen uit naar al die ouders die uit elkaar gaan. Misschien is het vaak de beste of de enige oplossing voor verdampte liefde, daar moei ik mij als oude man niet mee. Maar wat mij zo verontrustte waren al die vechtscheidingen, waar de kinderen zo vaak het slachtoffer van zijn. Dat ze potverdorie, vergeef me, ruzie maken over een huis, een auto of een bankrekening, maar toch niet over kinderen?! Daar gaat mijn baard van rechtopstaan!

 

Ik moet als grote kindervriend van de hele wereld nu al achthonderd jaar horen dat de kinderen het belangrijkste in een mensenleven zijn en daarom draven mijn pieten, Slechtweervandaag en ik nu al honderden jaren door de koudste decembernachten om alle kinderen geschenken te bezorgen. Maar het mooiste geschenk, de onbaatzuchtige liefde van een vader en een moeder voor hun kinderen, dat kunnen wij niet geven, hoor.

 

Daarom was ik gisteren zo verheugd te vernemen dat de ministerraad een voorstel van minister Laurette Onkelinx heeft goedgekeurd dat bij echtscheiding de vader en moeder even vaak de kinderen onder hun hoede krijgen. Ik moet zeggen: dat lijkt mij in de praktijk niet altijd zo gemakkelijk te regelen. Maar waar het om gaat: er is nu een evenwaardige basis gecreëerd om afspraken te maken. Waarbij altijd maar één afspraak telt: de beste regeling voor de kinderen. En een wijze raad van een oude man: laat het eerste verdriet en boosheid eerst wegvloeien, dat praat makkelijker. En hoe ik dan al dat speelgoed tussen de twee huizen van de kinderen moet verdelen, dat zien we dan wel weer.

 

Kom, Slechtweervandaag, we lopen verder. We hebben nog een hoop werk.

 

Sinterklaas



08:17 Gepost door Jantje de Belg | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.